Mustafa CİVELEKLER (*), Orhan ATEŞ (*

Amaç: Bu çalışmadaki amacımız glokom tanı ve takibinde en sık olarak kullanılan iki yöntemin (OCT ve HRT) büyük ve küçük çaplı disklerde tanı koymadaki etkinliklerini değerlendirmekti.

Gereç ve Yöntem: Erken evre glokom tanısı alan veya şüpheli değerlendirilen 55 olgunun 55 gözü çalışma kapsamına alındı. HRT II’de bütün hastaları disk alanlarına ? 2.5 mm2 olan büyük disk çaplı ve <2.5 mm2 olan küçük disk çaplı olmak üzere iki gruba ayırdık. Peripapiller RSLT kalınlığını değerlendirmek için Optik koherens tomografi, Stratus OCT kullanıldı.

Bulgular: Büyük disk çapına sahip hasta sayısı 30 iken, küçük disk çapına sahip hasta sayısı 25 idi. Büyük disk çapına sahip grubun yaş ortalaması 68.2±11, küçük disk çapına sahip grubun 63.7±9 idi. Kadın/erkek oranı büyük disk çapı olan hasta grubunda 12/18 iken, küçük disk çapı olan hasta grubunda 9/16 idi. Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından anlamlı fark yoktu. Büyük disk grubunda optik disk başı çevresi sinir lifi tabakasının stratus OCT ile elde edilen ortalama, superior, inferior, nazal ve temporal kadranlarda duyarlılık/seçicilik oranı HRT II ile elde edilen global, temporal, temporal-superior, temporal-inferior, nazal, nazal-süperior, nazal-inferior kadranlardan daha düşük olarak saptandı. Benzer şekilde, küçük disk grubunda optik disk başı çevresinin sinir lifi tabakasının stratus OCT ile elde edilen ortalama, superior, inferior, nazal ve temporal kadranlarda duyarlılık/seçicilik oranı HRTII ile elde edilen global, temporal, temporal-supe-rior, temporal-inferior, nazal, nazal-süperior, nazal-inferior kadranlardan daha düşük olarak saptandı.

Çıkarım: Çalışmanın sonucunda hem HRT II hem de OCT ile değerlendirme esnasında disk çapının mutlaka dikkate alınması gerektiği sonucuna varıldı.

Anahtar kelimeler: Optik disk çapı, OCT ve HRT II

Yasemin YUMUŞAKHUYLU, Afitap İÇAĞASIOĞLU, Raife ŞİRİN ALTIĞ, Hatice Şule BAKLACIOĞLU, Sema HALİLOĞLU, Başak BİLİR KAYA, Füsun MORAL OĞUZ (*)

Amaç: Romatoid Artritli (RA) hastalarda osteoporoz (OP) major komorbidite olarak tanınmaktadır. Bu çalışmanın amacı RA’lı hastalarda OP ve OP risk faktörlerini araştırmaktır.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Göztepe Eğitim Araştırma Hastanesi, Romatoloji polikliniğine başvuran, daha önce ACR kriterelerine göre RA tanısı almış olan 54 kadın hasta alındı. Hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalar, demografik özellikleri, aldıkları tedaviler, RA süreleri, menopoz durumları, kırık hikayeleri, hastalık aktiviteleri (disease activity score-DAS 28), Health Assessment Questionnaire (HAQ) skorları ve lomber AP ve femur boynu DXA ölçümleri yönünden incelendi.

Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 52.72 (39-67), RA süreleri ortalama 10.20 (1-30) yıl idi. DAS 28 skorları, ilaç kullanımları, RA süreleri, menopoz durumları ve HAQ skorları ile kemik mineral yoğunluğu (KMY) ölçümleri karşılastırıldı. RA süresi ile femur boynu KMY’ndaki düşüklük anlamlı olarak ilişkili bulundu (p<0.05). İlaç kullanımları, menopoz durumları, DAS 28 ve HAQ skorları ile KMY arasında istatistiksel anlamlı ilişki saptanmadı.

Sonuc: RA’li hastalardaki KMY’daki azalma hastalık süresi ile ilişkili olabilir.

Anahtar kelimeler: Romatoid artrit, osteoporoz, DXA

Hakan TÜZÜN (*), Ferhat COŞKUN (*), Birgül ÖZÇIRPICI (**)

Amaç: 2007 yılı yaz döneminde (Haziran-Temmuz-Ağustos-Eylül) Gaziantep ilinde akut ishal sıklıklarının saptanması ve gaytada parazit inceleme sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: Türkiye’de Sağlık Bakanlığı tarafından ulusal düzeyde geliştirilen ve yaz dönemi boyunca haftalık olarak veri toplanan “su ve besinlerle bulaşan hastalıklar haftalık surveyans formları” incelenerek; ildeki akut ishal sıklıkları ve gaytada parazit inceleme sonuçları çıkarılmıştır.

Bulgular: 0-59 aylık çocuklarda akut ishal sıklıkları Haziran’da % 4,1, Temmuz’da % 5,2, Ağustos’ta % 7,4, Eylül’de % 4,3 olarak saptanmıştır. 2007 yılında tüm populasyon için akut ishal sıklıkları Haziran’da % 0,8, Temmuz’da % 1,1, Ağustos’ta % 1,5, Eylül’de % 0,9’dur. 2007 yazı boyunca yapılan 12.060 gaytada parazit incelemesinin % 7,6’sında Entemoeba Hiystolitica ve % 1,6’sında Giardia İntestinalis tespit edilmiştir.

Sonuç: Akut ishal sıklıklarının 5 yaş altı çocuklarda erişkinlere göre daha yüksek olması, çocukların su ve besinlerle bulaşan hastalıklara karşı daha duyarlı olmasının yanı sıra, erişkinlerde görülen olgularda sağlık kuruluşu başvurularının düşük olmasına bağlı olabilir.

Anahtar kelimeler: Akut ishal sıklığı, gaytada parazit, entemoeba hiystolitica, giardia intestinalis

Faik Altancan HANLIOĞLU (*), Necdet SÜER (*)

İstanbul Göztepe Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği’nde 01.01.2007-31.12.2007 tarihleri arasındaki tüm servikovajinal smear (6260 adet) sonuçlarının 3535 tanesi (% 56,5’i) Papanicolaou yöntemi ile 2725 tanesi (% 43,5) Bethesda III 2001 sistemi ile değerlendirildi. Median yaş 46’dır. 42-54 yaş grubunda PAP2 sonucu diğer yaş gruplarına göre anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur. Bethesda III 2001 yöntemi ile değerlendirilen smearlerin 152’sinde epitel hücre anomalisi saptanmıştır. 42-54 yaş arası olgularda LSIL ve AGC-NOS sonuçları, ASC-US ve HSIL sonuçlarından anlamlı şekilde yüksektir. 55 yaş ve üzerinde olan olgularda ASC-US ve HSIL sonuçları, LSIL ve AGC-NOS sonuçlarından anlamlı şekilde yüksektir. En fazla karşılaşılan organizma Trichomonas Vaginalis’tir.

Anahtar kelimeler: Pap smear, Bethesda 2001, ASC-US, tarama

İbrahim Ali ÖZEMİR (*) , Bülent GÜRBÜZ (**), Ahmet BAŞKENT (***), Haydar YALMAN (**),
M. Rafet YİĞİTBAŞI (**)

Hatice Şule BAKLACIOĞLU (*), Afitap İÇAĞASIOĞLU (*), Sema HALİLOĞLU (*), Raife Şirin ÇOBAN (*), Yasemin DEMİR (*), Esma ÖCAL ERİMAN (*), Özge ARICI DÜZ (**),
İlknur AYDIN CANTÜRK (**), Nihal IŞIK (**)

Amaç: Multıple Skleroz (MS) hastalarında demografik özellikler ve fiziksel özürlülük ile anksiyete depresyon ilişkisini araştırmak

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya MS tanısıyla Nöroloji polikliniğinde takip edilen 60 hasta alındı. Hastaların demografik verileri kaydedildi. Genişletilmiş Durum Özürlülük Skalası (EDSS) ile fiziksel özürlülük, Hastane Anksiyete Depresyon Ölçeği (HAD) ile anksiyete ve depresyon değerlendirildi. Veriler NCSS 2007 paket programı ile değerlendirildi. Sonuçlar anlamlılık p<0,05 düzeyinde değerlendirildi.

Bulgular: Çalışmaya 38 kadın, 22 erkek hasta katıldı. Hastaların yaş ortalaması 42,15 idi. Hastalık süresi 10 yıl ve daha az olan 37 hasta; 10 yıldan fazla olan 23 hasta vardı. Hastaların nörolojik tiplendirilmesine göre 14’ü sekonder progresif, 34’ü yineleyici,12’si primer proresif ve ilerleyici yineleyici MS idi. Hastaların ortalama EDSS skoru 3,9 idi. EDSS skoru 5 ve daha küçük olan 36; 5’in üstünde olan 24 hasta vardı. Hastaların yaşı, medeni durumu, eğitim durumu, MS tipi, EDSS skorları ile anksiyete depresyon arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmedi. Hastalık süresi 10 yıldan fazla olanlarda ve EDSS skoru 5’in üstünde olanlarda depresyon skorları, okur-yazar olmayan grupta anksiyete ve depresyon skorları yüksek bulundu ancak bu ilişkiler istatistiksel olarak anlamlı değildi.

Sonuçlar: Çalışmamızda EDSS ile anksiyete depresyon arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmadı. MS hastalarında fiziksel özürlülük ile anksiyete depresyon ilişkisini değerlendirebilmek için daha geniş hasta grupları ile yapılacak çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar kelimeler: Multipl skleroz, özürlülük, anksiyete, depresyon

Ayşe KEFELİ (*), Nail BAMBUL (*), Hilmi ÇİFTÇİ (**), Aytekin OĞUZ (***)

Amaç: Obesite, tip 2 diyabet gelişimini kolaylaştırıcı ve tedavisini zorlaştırıcı bir faktördür. Santral kilo artışı adipoz dokuda artışa, bu da adipokinlerin ve serbest yağ asitlerinin (SYA) artışına ve sonuçta insulin direncine sebep olmaktadır. Oysa ki, iyi glisemik kontrol sağlamak amacıyla oral antidiyabetik (OAD) tedavisinden insulin tedavisine geçilen hastalarda ise kilo artışı gözlenmektedir. Biz bu çalışmamızda farklı insulin tedavilerinin kilo üzerine etkilerini araştırmayı amaçladık.

Gereç ve Yöntem: Çalışmaya ilk kez insulin tedavisi uygulanacak 129 diabetes mellituslu (DM) hasta alındı. İnsulin detemir + kısa etkili analog insulin (aspart) uygulanan gurup 18 kişi, insulin glarjin + kısa etkili analog insulin (lispro) uygulanan gurup 27 kişi, insulin aspart + nötral protamin aspart (NPA) uygulanan gurup 31 kişi ve insulin lispro + nötral protamin lispro (NPL) uygulanan gurup 26 kişi idi. Hastalar 6 ay boyunca izlendi. Tüm hastaların 3. ay ve 6. ayda antropometrik ölçümleri, açlık plasma glikoz (APG) ve hemoglobin A1c (HbA1c) değerleri alındı.

Bulgular: Tüm guruplarda kiloda ve vücut kitle indeksinde (VKİ) anlamlı artış izlendi (p<0.01). Ancak guruplar arasında anlamlı fark görülmedi. APG ve HbA1c değerlerinde 6. ayda başlangıç değerlerine göre anlamlı düşüş gözlendi (p<0.01). Gruplar arasında anlamlı fark gözlenmedi.

Tartışma: Farklı insulin tedavi tedavi protokolleri ile APG ve HbA1c değerlerinde anlamlı düşüş sağlandı ve tüm tedavi guruplarında kilo ve VKİ artışı gözlendi. Kilo artışında, tedavi gurupları arasında fark saptanmadı.

Anahtar kelimeler: Diabetes mellitus, insulin, kilo artımı

Gökhan DEMİRAL (*), Ahmet YILMAZ (*), Alp ÖZÇELİK (*), Mustafa KUŞAK (*), Canan ERENGÜL (**)

Karaciğer kist hidatiği Echinococcus granulosus parazitinin neden olduğu ilerleyici karakterde benign bir hastalık olup yüksek morbidite ve mortaliteyle seyreden kist enfeksiyonu, etraf dokulara bası ve kistin çevre yapılar içerisine rüptürü gibi komplikasyonlara sebep olabilir. Nadiren kistin travmatik veya kendiliğinden rüptürüyle anafilaktik reaksiyon gelişebilir ve ölümle sonuçlanabilir. Anafilaksiye bağlı morbidite ve mortalitenin önlenmesinde zamanında konulan tanı ve uygulanan tedavi bu nedenle çok önemlidir. Kist içeriğinin travma olmaksızın kan dolaşımına geçmesine bağlı anafilaksi gelişmesi oldukça nadir görülür. Eğer cerrahi tedavi uygulanmazsa kist rüptürü ölümle sonuçlanabilir.

Bu olgu sunumunda, anafilaksi ayırıcı tanıları arasında hidatik hastalığın da düşünülmesi gerektiğini vurgulamak için ürtiker ve solunum sıkıntısı ile hastanemiz acil servisine başvuran ve karaciğer kist hidatik rüptürü tanısıyla opere edilen 28 yaşında erkek hasta sunulmaktadır.

Anahtar kelimeler: Hepatik kist hidatik, anafilaktik reaksiyon

Özgür EKİNCİ (*), Bülent GÜRBÜZ (**), Özlem OKUR (*), M. Rafet YİĞİTBAŞI (***), Haydar YALMAN (****), Çağrı BİLGİÇ (**)

Giriş: Desmoid tümörler çevre dokulara agresif infiltrasyon gösteren fakat metastaz potansiyeli bulunmayan ve yavaş büyüyen derin fibromatoslardır.

Olgu : İnce barsakta mezenterik fibromatosis olan 65 yaşındaki hastaya kitle eksizyonu ile beraber kısmi ince barsak rezeksiyonu uygulandı. Laparotomide yaklaşık 20*20*20 cm boyutlarında kitle gözlendi. Bu kitle ileoçekal valvin yaklaşık 60 cm proksimalinden itibaren 20 cm’lik bir ileum segmentini içermekte idi. Hastanın yaklaşık 10 yıl kadar önce pilor stenozu nedeni ile geçirilmiş bir abdominal operasyon öyküsü mevcuttu. Operasyon öncesi hastaya batın ultrasonografi ve bilgisayarlı tomografi görüntülemeleri yapıldı.
Sonuç: İntraabdominal fibromatozislerde cerrahi rezeksiyon ana tedavi yöntemidir.

Anahttar kelimeler: Desmoid tümör, mezenter, lokal infiltrasyon, intestinal obstruksiyon

Müferet ERGÜVEN (*), Elif YÜKSEL (**)

Mustafa GÖZ, Bensu GÜRSOY (*), Abdussemet HAZAR, Deniz DEMİR, Aydemir KOÇARSLAN,
Nihat SÖYLEMEZ (**)

Brusella endokarditi yüksek morbidite ve mortalite ile seyreden bir hastalıktır. Sıklıkla akkiz ya da konjenital primer patoloji, etken mikroorganizmanın kardiyak dokulara invazyonunu kolaylaştırır. Nefes darlığı ve yüksek ateş nedeniyle tanıya yönelik takibi yapılan 43 yaşındaki erkek hastanın çekilen ekokardiyografisinde ileri aort yetmezliği, orta derecede aort darlığı ve ileri mitral yetmezliği tespit edildi. Rose Bengal ve Brusella tüp aglütinasyon pozitif olarak bulundu. Hastaya operasyon öncesi üç hafta antibiyotik tedavisi uygulandı. Operasyonda romatizmal tutulum olan aort kapak üzerinde brusella endokarditi tespit edildi. Mekanik aort kapak replasmanı ile birlikte mitral kapak tamiri uygulandı. Bu çalışmada aktif brusella endokarditli bir olgudaki kapak tamirinin önemini vurgulamayı amaçladık.

Anahtar kelimeler: Brusella endokarditi, mitral kapak tamiri

Muhammed KIZILGÜL (**), Elif YORULMAZ (*), Serhat ÖZÇELİK (**), İlyas TUNCER (*),
Tunahan AYAZ (***), Ebru ZEMHERİ (****)