Mukaddes KAVALA (*), İlkin ZİNDANCI (**), Emek KOCATÜRK GÖNCÜ (**)

Derinin yapısı ve fonksiyonları çevresel ve endojen faktörlerden etkilenerek fotoyaşlanmaya, inflamasyona, immun disfonksiyona, epidermal homeostazın bozulmasına ve deri hastalıklarına neden olur. Bazı yiyeceklerin ve ek besinlerin diyetle alınmasının ultraviyole ışınlarına, immun yapıya ve bazı hastalıklara karşı koruyucu etki sağladığı gösterilmiştir. Bu derlemede vitaminlerin, karotenoidlerin, doymamış yağ asitlerinin ve bitkisel antioksidanların deri değişikliklerini önlemedeki etkileri özetlenmiştir.

Makbule GEZMEN KARADAĞ (*), Meral AKSOY (**)

Uyku, oldukça kompleks ve mekanizması net olarak çözülmemiş karmaşık bir durumdur. Gece/gündüz uyunmasına ve yaşamın 1/3’ünün uykuyla geçmesine rağmen hala uykunun moleküler mekanizmasıyla ve uyku/uyanıklık regülasyonuyla ilgili bilinmeyenler vardır. Uyku zamanlamasının, süresinin ve yoğunluğunun belirlenmesinde çeşitli etkenler söz konusudur. Bu etkenler arasında; nöropeptitler ve beslenme yer almaktadır. Yapılan çalışmalarda diyetle alınan karbonhidrat, protein ve bazı elzem yağ asitlerinin uyku regülasyonunda etkisi olduğu kanıtlanmıştır.

Anahtar kelimeler: Beslenme, uyku

Hüseyin ÖZKAN (*), Mustafa KÜRKLÜ (*), Serkan BİLGİÇ (*), Yüksel YURTTAŞ (*), Volkan KILINÇOĞLU (**), Serdar TOKER (**), Cemil YILDIZ (***), Mahmut KÖMÜRCÜ (***), İbrahim YANMIŞ (***), Sabri ATEŞALP (****), Mustafa BAŞBOZKURT (****)

Amaç: Glenohumeral instabilite teşhisi konularak, açık cerrahi ile bankart tamiri yapılan hastaların cerrahi yöntem ve klinik sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Materyal ve Metod: Omuz instabilite tanısı ile 92 hastaya GATA ortopedi kliniginde, sütur ankorlar kullanılarak açık Bankart tamiri uyguladık. Altı aylık rehablitasyonunu tamamlamış ve takipleri tam olarak yapılabilen toplam 68 hastanın fizik muayeneleri yapılmış ve son radyografileri değerlendirilmiştir. Hastaların hepsi erkekti. Hastaların cerrahi sırasındaki  ortalama yaşı 24.55 (19-35) di. İlk çıkık yaşı değerlendirildiğinde 68 hastanın 42'sinde 20 yaşın altında, 25'inde 20 ile 30 yaş arasında, 1'inde ise 30 ile 40 yaşlan arasında ilk çıkık öyküsü vardı. İlk çıkık yaşı ortalama 19.5, çıkık sayısı ortalama 20.7 idi. Cerrahi sonrası ortalama takip süresi 30.7 (6-52) aydı.

Bulgular: Hiç bir hastada rekürrens görülmedi. Olguların ortalama Rowe skoru 95.5 ti (80-100). Rowe’un bankart skorlamasına göre 60 hastada (% 88.2) mükemmel sonuç, 8 hastada (% 11.8) iyi sonuç elde edildi. Hiç bir hastada rekürrens ve başarısız sonuç yoktu. 13 hastamızda ortalama dış rotasyon kaybımız 7.46 0 idi.

Tartışma: Glenohumeral instabilite tedavisinde amaç glenohumeral eklem hareketini kısıtlamadan instabilitenin önlenmesidir. Bu açıdan bakıldığında Bankart tekniği uygun bir tekniktir.

Fatma ALİBAZ ÖNER (*), Zeynep GÜRCAN (*), Selen YURDAKUL (**), Şükran TÜRKEŞ (*), Mustafa Kemal ARSLANTAŞ (***), Mecdi ERGÜNEY (****)

Amaç: İstanbul Eğitim Araştırma Hastanesi Koroner Yoğun Bakım Ünitesinde Ocak 2003-Aralık 2003 arasında Akut miyokard infarktüsü tanısıyla yatırılarak tedavi edilen 92 hastanın klinik, demografik özellikleri, uygulanan tedaviler, komplikasyonlar ve hastane içi mortalite oranlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntem: 92 hastanın kayıtları geriye dönük incelendi.

Bulgular: 92 hastanın yaş ortalaması 58.1±10.14 idi. Hastaların 73 (% 79.3)‘ü erkek, 19 (% 20.6)’u bayan idi. 8 (% 9) hastada ST elevasyonsuz miyokard infarktüsü, 84 (% 91) hastada ST elevasyonlu miyokard infarktüsü tespit edildi. 17 (% 18.4) hastada yatışı sırasında ölüm gerçekleşmiş, bunların 11 (% 64.7)’i ilk 24 saatte, 6 (% 35.3) taneside 24 saatten sonra gerçekleşmiştir. Hastane için mortalite 65 yaş üstünde daha fazladır (p=0,01). 41 hastaya (% 45) trombolitik tedavi uygulanmış, 51 (% 65)’ine hastaneye geç ulaşmaları yada kontrendikasyon bulunması nedeniyle trombolitik uygulanmamıştır. Trombolitik uygulanan hastalarda mortalite anlamlı derecede düşüktür (p:0.045). 75 hasta kardiyoloji poliklinik kontrolü önerilerek taburcu edilmiştir. 

Sonuç: Kardiyovasküler ölümler mortalitenin en sık sebebi olmasına karşın, ülkemizde akut koroner sendromlarda girişim yapabilecek merkez sayısı azdır. Bu durum merkezimiz gibi trombolitik tedavi yapan merkezlerin önemini arttırmaktadır. Çalışmamızda hastaların önemli bir kısmına hastaneye geç başvurmaları nedeniyle trombolitik uygulanamamıştır. Hastane içi mortalite trombolitik uygulananlarda anlamlı derecede düşüktür. Bu nedenle toplumun doğru bilgilendirilerek hastaneye erken başvurulması sağlanmalıdır.

Halil ÇANAKÇI (*), Serdar TOKER (**), Volkan KILINÇOĞLU (**), Serkan BİLGİÇ (***), Yüksel YURTTAŞ (***), Mustafa KÜRKLÜ (***), Mustafa BALTACI (****), Ali OKUR (*****)

Amaç: İdiyopatik skolyozlu hastalarda transpediküler vida yöntemi ile tedavi sonuçlarının geriye dönük olarak incelenmesi.

Materyal ve Metod: İdiyopatik skolyoz nedeniyle transpediküler vida yöntemi tedavi edilen 25 hastanın (13 kız, ortalama yaş 14.2 yıl, dağılım 10-21: 12 erkek, ortalama yaş 16.7 yıl, dağılım 11-30) korreksiyon sonuçları geriye dönük olarak değerlendirildi. Hastaların postoperatif birinci, üçüncü, altıncı ve 12. aylarda ve takip eden sürelerde yıllık kontrolleri yapıldı. Klinik gözlemin yanı sıra, hastalar ameliyat öncesi ve sonrası cobb açıları ve korreksiyon oranları belirlenerek radyolojik olarak değerlendirildi. Radyolojik olarak iskelet sisteminin matüritesi risser sınıflamasına göre yapıldı. Hastalar ortalama 20.6 ay (dağılım 3-50 ay) takip edildi.

Bulgular: Başvuru anındaki eğriliklere göre yedi vakanın jüvenil idiyopatik skolyoz, 18 vakanın adolesan idiyopatik skolyoz olduğu tespit edildi. Olgularımız arasında infantil idiyopatik skolyoza rastlanmadı. Matürite açısından yapılan klinik değerlendirmede 20 vakanın sekonder seks karaktelerinin belirmiş olduğu görüldü. Olguların ameliyat öncesi ortalama Risser sınıflaması 2.9 olarak bulundu. Ameliyattan önce frontal planda cobb yöntemine göre ölçülen eğrilikler ortalama 55.5 derece (dağılım 15-90 derece), lateral bending grafilerinde cobb açıları ortalama 28 derece (dağılım 8-60 derece) ve fleksibilite oranları % 51 (dağılım % 20-80) olarak tespit edildi. Ameliyat sonrası ise cobb açısı 18.4 derece (dağılım 3-50 derece), korreksiyon oranı % 69 (dağılım % 33.3-94) olarak bulundu. Son kontrollerde yapılan ölçümlerde ise cobb açısı 19.2 derece (dağılım 3-52 derece), korreksiyon kaybı ise % 1.2 (% 1-3) olarak tespit edildi.

Bulgular: İdiyopatik skolyoz tedavisinde pedikül vidası kullanılarak yapılan düzeltme, klinik ve radyolojik olarak iyi sonuçlara sahiptir. Pedikül vidası ile düzeltmelerde komplikasyon oranının düşük olması güvenilir bir metod olduğunu düşündürmektedir.

Anahtar kelimeler: İdiopatik skolyoz, transpediküler vida, posterior enstrumantasyon, korreksiyon

Abdulkadir KÜÇÜKBAYRAK (*), Keziban DEMİRLİ (**), Davut ÖZDEMİR (***), Burhan YAZICI (****), Ali KAYIKÇI (*****), İsmet ÖZAYDIN (******)

Oktay YENER (*), Gökhan DEMİRAL (*), Fikret AKSOY (*), Canan ERENGÜL

Transverse kolon volvulusu ve akut kalın barsak tıkanıklığına yol açan hastanın vaka sunumudur. Bu duruma yol açan etyolojik faktörler, klinik bulgular ve predispoze faktörler irdelenmiştir. Transverse kolon volvulusu seyrek rastlanan bir tıbbi problem olmakla birlikte, akut karının ayırıcı tanısında akılda tutulmalıdır.

Anahtar kelimeler: Transvers kolon, volvulus, barsak tıkanıklığı

Mustafa KARA (*), Ercan YILMAZ (*), A. Hulusi TEKŞEN (**)

Amaç: Antenatal dönemde Osteogenezis İmperfekta Tip 2 saptanan bir hastayı olgu sunumu olarak tartışmayı amaçladık.

Olgu: 24 yaşında 30. gebelik haftasında ultrasonda Osteogenezis İmperfekta Tip 2 saptanan ve amniosentez sonrasında yapılan moleküler testlerle tanısı doğrulanan hasta çalışmaya alındı.

Ortam: Ağrı Kadın Hastalıkları ve Doğum Hastanesi

Tartışma: Gebeliğin 20. haftasından itibaren kalvariyum mineralizasyonunda azalma, düzleşmiş profil ve uzun kemiklerde fraktürlerle tanısı konan Osteogenezis İmperfekta Tip 2; eşlik eden kromozomal anomaliler ve yapısal deformiteler nedeniyle intrauterin ya da erken neonatal dönemde eksitusla sonuçlanmaktadır.

Anahtar kelimeler: Osteogenezis İmperfekta Tip 2, ultrasonografi, amniosentez

Mustafa KARA (*), Ercan YILMAZ (*), A. Hulusi TEKŞEN (**)

Antenatal dönemde fetal megasistis saptanan bir hastayı olgu sunumu olarak tartışmayı amaçladık. Otuzdokuz yaşında  28. gebelik haftasında fetal megasistis saptanan ve amniosentez önerilen ancak kabul etmeyen hastanın gebeliği 30. gebelik haftasında intrauterin eksitus ile sonuçlandı. Gebeliğin 10-14. haftasında fetal mesane longitudinal çapının >7mm olması ile tanısı  konulan fetal megasistis; eşlik eden kromozomal anomaliler, yapısal deformiteler nedeniyle intrauterin yada erken neonatal dönemde eksitusla sonuçlanmaktadır.

Mustafa TAŞKESEN (*), Nilüfer OKUR (*), Nurettin OKUR (*), Murat SÖKER (*)

Özlem Zeynep GÜRBÜZ (*), Fatma ALİBAZ ÖNER (*), Işıl UZUNHASAN (**), Mecdi ERGÜNEY (***)