Nörolojik Hastalıklarda Kök Hücre Tedavileri
Haluk DEDA
Deda Beyin ve Omurilik Merkezi

Nörolojik hastalıklarda tedavi ve kür oldukça zordur. Bunun nedeni santral sinir sisteminde nörogenesisin sınırlı olması, iyileşmeyi geciktiren aktif inhibitörlerin varlığı ve glial skar dokusunun iyileşmeyi engellemesidir. Son yıllara kadar santral sinir sistemi hücrelerinin rejenerasyon yeteneğinin olmadığı kabul edilen bir görüş olmasına rağmen, yapılan çalışmalar ile yetişkin travmatize edilmiş insan hipokampusunda da yeni nöronların geliştiği gözlemlenmiştir. Ayrıca, kemik iliğinden elde edilen kök hücrelerin hasarlı beyinde nöronal ve vasküler fenotipler oluşturarak tamir sürecine yardım ettiği de gösterilmiştir. Endogen tamir sürecinin uyarılması en iyi tedavidir. Kök hücreler trofik iyileşmeyi sağlanmakta, endojen nöronlar, astrositler ve damarları uyarmakta, ayrıca büyüme faktörlerinin salgılanmasına ve antienflamatuar etkileri ile de çok yönlü iyileşmeyi sağlamaktadırlar. Kök hücre çalışmalarım sonucunda elde edilen veriler ışığında nörolojik hastalıklarda kök hücre çalışmalarının etkili ve güvenli bir tedavi metodu olduğunu söyleyebiliriz.

Murat İMER 1, Ajlan UZUNKOL 1, Bülent Sacit OMAY 1, Pulat Akın SABANCI 1, Altay SENCER 1, Tülin ERDEM 2, Aykut KARASU 1, Mehmet KAYA 3
1 Department of Neurosurgery, 2 Anesthesiology, 3 Physiology, Istanbul University, Istanbul

Orhan BARLAS 1,4, Selhan KARADERELER 1, Yakup KRESPİ 2,5, Nilüfer YEŞİLOT 3, Sara BAHAR 3, Rezzan TUNCAY 3, Reha TOLUN 2,5
Şişli Florence Nightingale Hospital Departments of Neurosurgery1, Neurology2, İstanbul Medical Faculty Departments of Neurology3, Neurosurgery4

Amaç: Unilateral transtentoryal herniasyonu olan hastalarda dekompresif hemikranyektominin sonuçlarını, tekniğini ve endikasyonlarını ortaya koymak.?
Yöntem: Üç yıl içinde, medikal tedaviye dirençli intrakranyal hipertansiyonlu ve transtentoryal herniasyonda, habis infarct (3 olgu), subaraknoid kanama ve vazospazm (2 olgu), travmatik beyin hasarı (3 olgu), spontan intraserebral kanama ve venöz tromboz tanıları olan 10 ardışık hastaya dekompresif hemikranyektomi yapıldı. Nörolojik durum girişte Glasgow Koma Skalası (GKS) ve modifiye Rankin Skalası (mRS) ile, çıkışta ve kontrollerde mRS ile değerlendirldi. Operasyon öncesinde, 1. ve 7. postoperatif günlerde ve 1. ayda yapılan bilgisayarlı tomografi (BT) incelemeleri değerlendirildi. Hastaların ?hepsinde en az 14x11 cm’lik dekompresif hemikranyektomi yapıldı. ?
Bulgular: 23 ila 57 yaşları arasında üç erkek, yedi kadın hasta vardı. Operasyondan hemen önceki nörolojik değerlendirmeye göre medyan GKS skoru 5.5, mRS skoru 5’ti. Hastaların hepsinde hemipleji, sekiz tanesinde ipsilateral okülomotor felci vardı. BT incelemesi hastaların hepsinde unilateral transtentoryal herniasyon bulguları gösterdi. Ortalama orta hat itilmesi operasyon öncesi BT’lerde 11.2 mm iken, operasyon sonrası 1. gün BT’lerde 3.2 mm’ydi. Altı hastada iyi sonuç alındı (mRS <3), son kontrol muayenesinde medyan mRS 1.5’ti. Serinin mortalitesi % 10 oldu.?
Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları dekompresif hemikranyektominin çeşitli nedenlere bağlı dirençli intrakranyal hipertansiyonu ve unilateral transtentoryal herniasyonu olan hastalarda güvenilir ve hayat kurtaran etkili bir teknik olduğunu göstermektedir.?

Anahtar kelimeler: Beyin ödemi, kranyektomi, dekompresif cerrahi, intrakranyal basınç transtentoryal herniasyon

Haldun Şükrü ERKAL 1, Emin KAYA 2, Çağatay ÖNAL 3, İclal GÜRSES 4
1 Department of Radiation Oncology, İnönü University Faculty of Medicine, Malatya
2 Department of Hematology, İnönü University Faculty of Medicine, Malatya
3 Department of Neurosurgery, İnönü University Faculty of Medicine, Malatya>

Altmış yedi yaşında bayan hasta bir haftadır artan belirgin başağrısı ve kusma öyküsü ile acilen başvurdu. Bir yıl önce multipl miyelom tanısı mevcut olup ilk basamak kemoterapi uygulanmıştı. Fizik muayenede belirgin sol hemiparezi belirlendi. Beyin manyetik rezonans görüntülemesinde meninkslerden köken alan ve belirgin çevresel ödem oluşturarak orta hat yapılarını sola iten sağ hemisferde kitle lezyonu saptandı. İhtimali konveksite meningiomu ön tanısı ile hastaya acil kranyotomi ve kitle eksizyonu uygulandı. Tanı kafaiçi plazmositom olarak belirlendi. İleri tedavi radyoterapi ile sürdürüldü. Mevcut bulgularla olgu nüks multipl miyelom tanısı alarak ikinci basamak kemoterapiye geçildi. Cerrahi girişimden bir yıl sonraki takip muayenesinde hasta salimdi. 

Fatih BAYRAKLI 1, Selçuk PEKER 2, İbrahim SUN 1, Özlem YAPICIER 3,
Necmettin PAMİR 2
Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Nöroşirürji Bilim Dalı1, Acıbadem Hastanesi, Nöroşirürji Bölümü2, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Patoloji Bilim Dalı3

Pineal bölgede görülen glioblastoma olguları son derece enderdir. Literatürde birkaç olgu bildirilmiştir. Elli üç yaşında bir kadın hasta 3 haftadır var olan başağrısı ile kliniğimize başvurdu. Nörolojik muayenesinde yalnızca yukarı bakış kısıtlılığı vardı. Kranial manyetik rezonans görüntülemede pineal bölgede homojen yoğun kontrast tutan bir kitle saptandı. Kitle subtotal olarak çıkarıldı. Histopatolojik teşhis glioblastoma multiformeydi.Bu makalede literatürde sunulmuş olgular ile beraber klinik gidiş, radyolojik bulgular ve tedavi seçenekleri tartışılmıştır.

Anahtar kelimeler: Pineal bölge tümörleri, glioblastoma

Çetin Refik KAYAOĞLU, Göksin ŞENGÜL, Aykut SEZER, Murat SİLİ,
Mustafa ÇOBAN, İsmail Hakkı AYDIN
Department of Neurosurgery, Medical School, Atatürk University, Erzurum

Ventriküloperitoneal şantın abdominal kateterinin skrotuma migrasyonu nadirdir. Bu komplikasyonu açıklamak için farklı mekanizmalar ileri sürülmüştür. Birkaç yazar kateterin ayrılmasının konnektörün çok sıkı bağlanmasına veya barsak kontraksiyonuna ve peritoneal kateterin tekrarlayan gerilmelerine  bağlı olduğunu gösterdiler.

Fatih BAYRAKLI 1, Aydın SAV 2, Selçuk PEKER 3
1 Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Nöroşirürji Anabilim Dalı, İstanbul
2 Acıbadem Kozyatağı Hastanesi, Patoloji Bölümü, İstanbul
3 Acıbadem Kozyatağı Hastanesi, Nöroşirürji Bölümü, İstanbul

Feyzi Birol SARICA, Kadir TUFAN, Melih ÇEKİNMEZ, Bülent ERDOĞAN,
Orhan ŞEN
Başkent University Medical Faculty, Department and Neurosurgery, Ankara

4 Spinal nörofibromlar spinal tümörlerin önemli bir kısmını oluşturur. Sporadik yada Nörofibromatozis tip-1 (NF1, von Recklinghausen hastalığı) ile birlikte görülür. Nörofibroma’nın “Dummbell tümör” şeklinde gelişim göstermesi oldukça sık görülen bir durumdur. Paraspinal nörofibroma olgularında myelopati veya motor defisit geliştiği durumlarda cerrahi endikasyon doğar. Cerrahide amaç tümörün total çıkarımıdır. Ancak seçilmiş vakalarda, vertabral arter yaralanması gibi ağır komplikasyonlardan kaçınmak amacıyla, yeterli spinal kord dekompresyonu sağlayacak şekilde parsiyel çıkarım seçilebilir. Bu makalede, C1 düzeyinde vertabral arter ile yakın ilişkide olan, boyun ve omuz ağrısı ile prezente olan dummbbell nörofibroma olgusu sunulmuştur. Secilebilecek cerrahi girişim şekilleri tartışılmıştır.

Yasin ARİFOĞLU 1, Özdemir SEVİNÇ 2, Çağatay BARUT 3, Merih İŞ 4,
Murat DIRAMALI 1
1 Abant, İzzet Baysal Tıp Fakültesi, Anatomi Anabilim Dalı, Bolu
2 Düzce Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Anatomi Anabilim Dalı, Düzce
3 Karaelmas Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Anatomi Anabilim Dalı, Zonguldak
4 Düzce Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Nöroşirürji Anabilim Dalı, Düzce

Persistan mediyan arter, radiyal veya ulnar arter yaralanmalarında eli besleyebilir, vücudun başka herhangi bir yerinde greft arteri olarak kullanılabilir. Ayrıca mediyan sinire bası yaparak karpal tünel sendromu semptomlarına neden olabilir. Ellibeş yaşındaki erkek kadavranın rutin kadavra diseksiyonu sırasında sağ üst ekstremitede persistan mediyan artere rastladık. Genişlemiş persistan median arter distalde seyrederek fleksör retinakulumun altından geçip median sinir dallarına parelel olarak metakarpal kemiklere dallar vermekteydi. Yüzeyel palmar arkla arasında anastamoz izlenmedi. Persistan mediyan arter yaygın bir varyasyon olarak, karpal tünel sendromuna neden olması ve radiyal/ulnar arter yaralanmalarında eli besleyebilen bir alternatif oluşturması nedeniyle önemlidir.