 |
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
Postoperatif Adezyonlar Önlenebilir mi? İntraabdominal Adezyon Modelinde
COX-2 Selektif İnhibitörü Rofecoxib'in Etkisi Deneysel Çalışma 19(4):145-149, 2005
|
Osman YÜCEL *, Yücel YANKOL *, Ferda NİHAT KÖKSOY *, Hanifi ÖNALAN *, Pelin AKBABA *, Ayşenur AKYILDIZ İĞDEM **
Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi 2. Genel Cerrahi Kliniği* ve Patoloji Labarotuarı**, İstanbul
| |
|
Çalışmamızda yan etkileri daha az olan Selektif Cox-2 inhibitörü Rofecoxib'in ratlarda oluşturulan deneysel intraabdominal adezyon modelinde etkisini araştırdık.
Ağırlıkları 250-350 gr arasında olan 43 adet Wistar Albino erkek ratlar sham grubunda 11, kontrol grubunda 12, oral gavage yoluyla ilaç verilen oral rofecoxib (OR-Rof.) grubunda 9 ve peritona ilaç verilen peritoneal rofecoxib (İP-Rof.) grubunda 11 adet olmak üzere dört gruba ayrıldı. Son 3 gruba adezyon modeli uygulanmasını takiben, OR-Rof grubuna 5 gün boyunca oral olarak 10 mg/kg rofecoxib 2x1 ve İP-Rof grubuna peroperatif intraperitoneal olarak 10 mg/kg rofecoxib bir defaya mahsus olarak uygulandı. 14. günde sakrifikasyon sonrası makroskopik ve mikroskopik derecelendirmeye alındı. Değerlere Anova ve Post Hoc Benferroni testleri uygulandı.
Makroskopik (ANOVA testi (F=10.83; p=0.0001)) ve mikroskopik (ANOVA testi (F=5.64; p=0.003)) sonuçlara Anova testi sonrası uygulanan Post Hoc Benferroni çoklu karşılaştırma testinin sonuçları incelendiğinde Rofecoxib'in oral olarak uygulandığında, makroskopik olarak intraabdominal adezyonları anlamlı derecede önlediği (p=0.02; % 95 GA=0.60-3.67) fakat mikroskopik olarak adezyonları azalttığı gözlenmesine rağmen istatistiksel olarak anlamlı fark göstermediği (p=0.09) görülmüştür. Rofecoxib'in intraperitoneal uygulandığında ise makroskopik değerlendirmede (p=0.0001; % 95GA=1.18 -4.09) ve mikroskopik değerlendirmede (p=0.005; % 95 GA=0.46-3.64); intraabdominal adezyon gelişimini anlamlı derecede azalttığı görülmüştür.
Anahtar kelimeler: İntraabdomanal Adezyon, Cox-2, Rofecoxib
|
Can we Prevent Postoperative Adhesion? the Effect of the Refocoxib, A Selective Cox-2 Inhibitor, in Rats' Experimental Adhesion Model
In this study we aimed to see the effect of the Rofecoxib, a selective Cox-2 inhibitor with minimal side effect, in the rats' experimental intraabdominal adhesion model.
43 Wistar Albino male rats weights changes beetween 250-300 gr were assigned to four groups. 11 rats in sham group, 12 rats in control group, 9 rats in oral rofecoxib (OR-Rof.) group and 11 rats in peritoneal rofecoxib (İP-Rof.) group. After creating adhesion model in the last tree groups, we gave 10 mg/kg rofecoxib 2x1 orally in following 5 days in OR-Rof group and only once during the operation 10 mg/kg rofecoxib in to peritoneum in IP-Rof group. After 14 days all the rats were killed and the adhesion reformation was scored in each one with macroscopic and microscopic scoring. Anova and Post Hoc Benferroni tests were applied to the scores.
According to the results of the macroscopic (The ANOVA test (F=10.83; p=0.0001)) and microscopic (The ANOVA test (F=5.64; p=0.003)) Anova and Post Hoc Benferroni tests; when we use Rofecoxib orally, it prevents adhesion in both macroscopic and microscopic views. The results were meaningful statically in macroscopic view (p=0.02; % 95 GA=0.60-3.67), but not in microscopic view (p=0.09). When we use refocoxib in to peritoneum during the operation, statically it prevents adhesion meaningfully in both macrocopic (p=0.0001; % 95 GA=1.18-4.09) and microscopic view (p=0.005; % 95 GA=0.46-3.64).
Key words: Intraabdominal adhesion, Cox-2, Rofecoxib
|
|
|
Tiroid Cerrahisinin Sonuçları ve Komplikasyonları 330 Olguluk Kişisel Seri 19(4):150-153, 2005
|
Ercan YALÇIN
Borçka Devlet Hastanesi Genel Cerrahi Uzmanı, Artvin
| |
|
Hipoparatiroidi ve rekürren sinir felci tiroidektomi sonrası ortaya çıkan, kalıcı olabilen tiroidektomi komplikasyonlarıdır. Arzu edilmeyen bu komplikasyonların sıklığı uygulanan cerrahi tekniğe, altta yatan tiroid hastalığına ve rezekesiyonun genişliğine bağlı olarak değişmektedir. Bu çalışmada, 330 tiroidektomi ameliyatının komplikasyon oranları belirlenerek ilan edilmiş oranlarla karşılaştırmak ve halen uygulanmakta olan tiroidektomi tekniğini gözden geçirmek amaçlandı.
Ocak 2001 ve Eylül 2005 yılları arasında Artvin ilindeki Arhavi ve Borçka Devlet hastanelerinde selim tiroid hastalıkları ön tanısıyla tiroidektomi yapılan 330 hastanın kayıtları retrospektif olarak incelendi. Hipoparatiroidi, sinir hasarı, kanama, hipotiroidi, hipertiroidi nedeniyle ameliyat edilen hastalarda hipertiroidi nüksü tiroidektomiye özgül komplikasyonlar olarak seçilerek ortaya çıkan komplikasyon oranları belirlendi.
Hiçbir hastada ameliyata bağlı mortalite, kalıcı rekürren laringeal sinir hasarı, kanama, yara enfeksiyonu ve hipertiroidi nüksü görülmedi. 7 (% 2.1) hastada geçici rekürren laringeal sinir hasarı, 4 (% 1.2) hastada geçici hipoparatiroidi, 1 (% 0.3) hastada kalıcı hipoparatiroidi ve 138 (% 41.8) hastada hipotiroidi görüldü.
Tiroidektomi sonrası ortaya çıkan komplikasyon oranlarımız ilan edilen oranlardan düşük bulduk. Sunuç olarak halen uygulanmakta olan tiroidektomi tekniğinin yeterli ve güvenilir olduğu kanaatindeyiz.
Anahtar kelimeler: Tiroidektomi; komplikasyon; nervus laryngeus recurrens; hipotiroidi
|
Outcomes and Complications of Thyroid Surgery: 330 Cases of Personal Series
Hypoparathyroidi and paralysis of recurrent laryngeal nerve may be the permanent complications that occurs after thyroidectomy. The frequency of these undesirable complications may vary according to applied technique, underyling thyroid disease and extent of resection. In this study, we aimed to determine the complication rates of 330 thyroidectomy operations, compare them with rates puplished before and scrutinize the surgical technique which is still being applied.
The records of 330 patients who undergone thyroidectomy operations due to benign thyroid diseases at Arhavi and Borçka Goverment Hospitals between January 2001 and September 2005 were examined retrospectively. Hypoparathyroidi, nevre injury, hemorrhage, hypothyroidi, hyperthyroidi, reccurent hyperthyroidi were selected as thyroidectomy spesific complications and the rates of these complications determined.
Operation related mortality, permanent recurrent laryngeal nerve injury, hemorrhage, wound infection, recürrent hyperthyroidi were not occured in any of the cases.İn 7 (% 2.1) of the cases temporary recurrent laryngeal nevre injury, in 4 (% 1.2) of the cases temporary hypoparathyroidi, in 1 (% 0.3) of the cases permanent hypoparathyroidi and in 138 (% 41.8) of the cases hypothyroidi occured.
We found that our complications rates after thyroidectomy are less than the rates puplished. In our conclusion the surgical technique which is still being applied is safe and sufficient.
Key words: Thyroidectomy; complications; recurrent laryngeal nevre; hypothyroidi
|
|
|
Spigel Fıtık Onarımında Prolen Mesh Kullanımı 19(4):154-156, 2005
|
Arslan ÇOBAN, Gürkan YETKİN, Mehmet ULUDAĞ, İsmail AKGÜN, Faruk YENER
Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi 2. Genel Cerrahi Kliniği, İstanbul
| |
|
Bu çalışmada 2000-2005 ylları arasında Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi 2. Genel Cerrahi Kliniği'nde opere edilen 9 spigelian hernili hastanın tedavi seçenekleri ve sonuçları retrospektif olarak incelendi. Hastaların yaş dağılımı 36-84 (ort: 60), kadın/erkek oranı 2/1 ve sağ sol oranı 1,2/1 dir. Bu 9 hastanın tümüne bilgisayarlı tomografi ile tanı konulmuş ve 9 hastada underlay prolen mesh ile tadavi edilmiştir. Hastanede yatış süresi ortalama 4 gün olup, post-op hiçbir hastada komplikasyon görülmemiştir. Bu 9 hasta kontrole çağrıldı ve 8 tanesi kontrole geldi. Nüks saptanmadı. Sonuç olarak underlay prolen meshle onarımı, operasyon kolaylığı ve post-op komplikasyon görülmemesi nedeniyle spigelian hernide güvenle uygulanabilecek bir yöntem olarak düşünmekteyiz.
Anahtar kelimeler: Spigelian herni, prolen mesh, bilgisayarlı tomografi
|
The Polypropylene Mesh Use in the Repair of Spigelian Hernia
In this retrospective study, we evaluated the treatment method and results of 9 patients with spigelian hernia who were operated at 2nd. General Surgery Department of Sisli Etfal Research and Trade Hospital between 2000 and 2005. Out of 9 patients, 8 were able to be followed up. Mean age was 36-84 years, female/me ratio was 2/1 and right/left ratio was 1.2/1. All of the patients ere diagnosed with CT and underlay polypropylene mesh was applied. Mean hospitalization time was 4 days none of them had postoperative complication. Out of 9 patients, 8 were able to be followed up. Recurrent was not appointed. As a result, we think that this method is safe because it is easily applicable and no complications were seen.
Key words: Spigelian hernia, prolene mesh, computed tomography
|
|
|
Masif Alt Gastrointestinal Sistem Kanamalarına Yaklaşım ve Tedavi Sonuçlarımız 19(4):157-161, 2005
|
Hakan YANAR, İrfan BAŞPINAR, Korhan TAVİLOĞLU, Cemalettin ERTEKİN, Recep GÜLOĞLU, Tunç EREN
İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı, İstanbul
|
|
|
Acil Cerrahi Servisimizin masif alt gastrointestinal sistem kanamalarına yaklaşımını, kanama sebeplerini, tanı yöntemlerini ve tedavi seçeneklerini irdelemeyi amaçladık.
Ocak 1999-Aralık 2003 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi, Genel Cerrahi Anabilim Dalı, Acil Cerrahi Servisine başvuran ve masif alt gastrointestinal sistem kanaması tanısı konularak tedavi edilen 60 hastanın dosyası retrospektif olarak incelendi.
Hastaların 33'ü kadın (% 55), 27'si erkek (% 45) ve yaş ortalamaları 64 (25-88) olarak saptandı. Hastaların tümüne kolonoskopi yapıldı ve 42'sinde (% 70) tanı için kolonoskopi yeterli iken, 7 hastada (% 11.7) anjiografi, 4 hastada (% 6.6) sintigrafi, 1 hastada (% 1.6) ise kapsül endoskopiden yararlanıldı. Beş (% 8.3) hastada ise tüm bu tetkik yöntemlerine rağmen kanama odağı tespit edilemedi. En sık görülen etyolojik faktörün kolonun divertiküler hastalığı (27 hasta-% 45), daha nadir olarak ta anjiodisplazi (8 hasta % 13.3) ve hemoroidal hastalık (6 hasta % 10) olduğu görüldü. Hastaların 34'ü (% 57) konservatif yöntemlerle tedavi edilirken, 20'si (% 33) cerrahi girişimle, altısı (% 10) minimal invaziv yöntemlerle tedavi edildi. Ortalama hastanede kalış süresi 7 (3-21) gün, ortalama yandaş hastalık sayısı 1.3 (0-3) olarak saptandı. Genel mortalite oranı % 15 (9 hasta) olarak saptanırken, cerrahi girişim uygulananlarda % 25 (5 hasta), konservatif tedavi edilenlerde ise % 10 (4 hasta) olarak tespit edildi. Başvuruda diastolik kan basıncı < 55 mmHg ve Hemoglobin < 7.1 g/dL olan hastalarda mortalite oranı daha yüksek saptandı (p< 0.05).
Masif alt gastrointestinal sistem kanamalarının mortalitesi yüksek olup, tedavi için cerrahi girişime ihtiyaç duyulanlarda bu oranın daha da arttığı görülmüştür. Cerrahi girişim uygulananlarda mortalitedeki bu artış, eşlik eden yandaş hastalıkların fazla olması ve daha ağır tablodaki hastaların ameliyat edilmiş olması ile açıklanabilir. Bu hastalarda hemodinamik stabilite sağlanabildiği sürece konservatif yada minimal invaziv tedavi yöntemlerinin tercih edilmesi gerektiğini kanısındayız.
Anahtar kelimeler: Alt gastrointestinal sistem, kanama, kolonoskopi
|
The Results of Our Approach and Treatment to Cases of Massive Lower Gastrointestinal System Hemorrhage
Our objective was to investigate thoroughly the etiology of, our approach to, the diagnostic procedures and alternatives of treatment for the cases of massive lower gastrointestinal hemorrhage in our emergency surgery service.
The files of 60 patients who had admitted to and had been treated at the University of Istanbul, Istanbul Medical School, Department of General Surgery, Emergency Surgery Service between January 1999 and December 2003 with the diagnosis of massive lower gastrointestinal hemorrhage were studied retrospectively.
33 female patients (55 %) and 27 male patients (% 45) were investigated. The mean age was estimated to be 64 (25-88). All patients underwent colonoscopy and this procedure was sufficiently diagnostic for 42 patients (70 %) while for 7 patients angiography, 4 patients sintigraphy and for one single patient capsule endoscopy was required for the satisfactory final diagnosis. On the other hand, despite all the diagnostic procedures mentioned above being performed, the site of hemorrhage couldn't be determined in 5 patients (8.3 %).
While the most common etiologic factor was found out to be the diverticular disease of the colon (27 patients-45 %), angiodysplasia (8 patients-13.3 %) and the hemorrhoidal disease (6 patients-10 %) were estimated to be the other less frequent etiologic factors. 34 patients (57 %) were treated conservatively as 20 patients (33 %) underwent surgery and 6 patients (10 %) were treated with minimal invasive procedures. The mean hospitalization period was 7 days (3-21 days) and the mean number of co-morbid diseases was calculated to be 1,3 (0-3). While the general mortality ratio was 15 % (9 patients), this value was estimated to be 25 % (5 patients) among the patients that underwent surgery and 10 % (4 patients) among patients having been treated conservatively. The patients having a diastolic blood pressure lower than 55 mmHg and a hemoglobin value less than 7.1 g/dL at admittance were determined to have higher mortality rates (p< 0.05).
Cases of massive lower gastrointestinal system hemorrhage have high mortality rates and it appears to be that these rates increase when surgical intervention is required for these patients. This increase of mortality among the patients having undergone surgery can be explained by the increased frequency of co-morbid diseases and by the increased states of severity of the patients requiring surgery. As a conclusion, we believe that these patients should preferably be treated either conservatively or by minimal invasive methods as long as they are monitored as hemodynamically stable.
Key words: Lower gastrointestinal system, bleeding, colonoscopy
|
|
|
İnsizyonel Herni Tedavisinde Onlay Mesh İle Onarım 19(4):162-166, 2005
|
Mehmet ULUDAĞ, Gürkan YETKİN, Bülent ÇİTGEZ, Arslan ÇOBAN, İsmail AKGÜN, Özgün ÖNÇEKEN
Sağlık Bakanlığı Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi 2. Genel Cerrahi Kliniği, İstanbul
|
|
|
İnsizyonel herni abdominal operasyonlardan sonra görülen sık komplikasyonlarından biridir. Primer tamir ile güvenli skar dokusu oluşturulamadığından ve yüksek nüks oranlarından dolayı günümüzde insizyonel herninin tedavisinde mesh ile onarım oldukça sık kullanılmaktadır. Biz de kliniğimizde mesh onarımı uyguladığımız insizyonel hernili olguların sonuçlarını değerlendirdik. 1/6/2000-31/12/2004 tarihleri arasında Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi 2. Genel Cerrahi Kliniği'nde insizyonel herni tanısı ile onlay polipropilen mesh ile onarım yapılan hastaların verileri değerlendirildi. Toplam 38 hastanın 32'sim kadın, 6'sı erkek olup, yaş ortalaması 50.9 (19-86)'di. Olguların 28'i elektif (% 73.7), 10'u (% 26.3) inkarserasyon nedeni ile acil opere edildi. Elektif olgulardan birinde cilt ile jejunum arasındaki fistül eksize edilip, jejunal tamir uygulandı. İnkarsere olgulardan birinde ise nekroze ileum rezeke edilip, primer ince barsak anastomozu yapıldı. Ortalama yatış süresi 12 gündü (3-62). Ortalama takip süresi 28.9 aydı (3-57). Postoperatif devrede 2 hastada (% 5.26) cilt altı hematom, 2 hastada (% 5.26) cilt altı enfeksiyon, 3 hastada (% 7.89) seroma, 1 (% 2.63) kronik sinus oluşumu, 1 (% 2.63) kronik enflamasyon, 2 nüks (% 5.26) gelişti. Mortalite gelişmedi.Elektif ve acil insizyonel herni tedavisinde onlay mesh onarım kabul edilebilir komplikasyon oranları ile güvenli bir şekilde uygulanabilir. Akut ve kronik enfeksiyon ve sinus gelişimlerinde mesh'i çıkarmadan takip ile komplikasyon gerileyebilir.
Anahtar kelimeler: İnsizyonel herni, onlay mesh onarım, komplikasyon, nüks
|
Treatment of Incisional Hernias with Onlay Mesh
Incisional hernia is a common complication of abdominal surgery.
Reparing with mesh is being used so oftenly in the treatment of incisional hernia since a safe scar tissue cannot be formed with primary repair and because of the high recurrence rates as a result of this procedure. By this issue, we have evaluated the results of the incisional hernia cases who have been surgically repaired with mesh.
Between 06.01.2000 and 12.31.2004, the patients with incisional hernia who have been treated with onlay polypropylene mesh at the 2nd.General Surgery Department of Şişli Etfal Education and Research Hospital have been evaluated. Thirty two out of 38 patients were female and 6 were male with an average of 50,9 (19-86) years of age. Twenty eight of the cases were elective (% 73.7) and 10 (% 26.3) of the cases were emergently operated because of incarseration. In one of the elective cases, the fistule between skin and the jejunum was excized and a jejunal repair has been applied. In one of the incarserated cases, primary anastomoses has been applied after necrosed ileum has been resected. Average hospitilization time was 12 days (3-62) and the average follow-up was 28.9 months (3-57). Postoperative complications were wound hematoma in 2 patients (% 5.26), wound infection in 2 patients (% 5.26), wound seroma in 3 patients (% 7.89), wound sinus in 1 patient (% 2.63), chronic inflammation in 1 patients (% 2,63) and recurrence in 2 patients (%5,26) . There was no mortality.
Onlay mesh repairment can be applied safely on elective and emergency incisional hernia treatments with acceptable complication ratios. Acute or chronic infections and sinus tract developments could be treated without removing the mesh.
Key wods: Incisional hernia, onlay mesh repair, postoperative complications, hernia recurrence
|
|
|
Lichtenstein Tekniği İle Kasık Fıtığı Onarımında Aspiratif Dren Kullanımı 19(4):167-169, 2005
|
Erdem NALBANT, İrfan BAŞPINAR, Gültekin ERDOĞAN, S. Erpulat ÖZİŞ
Sarıkamış Asker Hastanesi Genel Cerrahi Kliniği, Kars
|
|
|
Lichtenstein tekniği ile kasık fıtığı onarımında aspiratif dren kullanımının yararlı olup olmadığını araştırmak üzere yaptığımız prospektif klinik çalışmanın sonuçlarını sunmayı amaçladık.
Eylül 2004-Şubat 2005 tarihleri arasında, 60 hastaya Lichtenstein tekniği kullanılarak kasık fıtığı onarımı yapıldı. Çalışma hastaların onayı alınarak gerçekleştirildi. Hastaların tamamı erkek ve yaş ortalamaları 22.2 (20-27) idi. İlk 30 hastanın ameliyatında aspiratif dren kullanılırken (Grup I) sonraki 30 hastada kullanılmadı (Grup II). Gruplar yaş ortalaması ve vücut kitle indeksi açısından homojendi. Ameliyatlar dört farklı cerrah tarafından gerçekleştirildi. İki grup komplikasyon oranı ve günlük aktivitelerine dönüş süresi açısından karşılaştırıldı.
Ortalama ameliyat süresi Grup I'de 26.5 (15-43), Grup II'de ise 24.3 (13-45) dakika olarak saptandı. Drenler, günlük gelen miktar 25 cc'nin altına düştüğünde, ortalama 1.8 (1-3) gün sonra alındı. İki grubun komplikasyon oranı arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Günlük aktivitelerine dönüş süresi Grup I'de ortalama 13.4 gün (5-19), Grup II'de ise ortalama 13.1 (5-18) olarak saptandı. İki grubun ameliyat süresi ve günlük aktivitelerine dönüş süreleri arasında da istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı.
Lichtenstein tekniği ile kasık fıtığı onarımı, uygulama kolaylığı, komplikasyon ve nüks oranı düşüklüğü nedeniyle sık tercih edilen bir yöntemdir. Bu yöntemde aspiratif dren kullanımının, hematom, seroma ve yara enfeksiyonu gibi komplikasyonları azaltma ve günlük aktivitelere dönüş süresini kısaltma üzerine bir etkisinin olmadığı görüldü. Yapılacak dikkatli bir diseksiyon ve kanama kontrolü sonucunda dren kullanımına gerek olmayacağı kanaatindeyiz.
Anahtar kelimeler: Inguinal herni, Lichtenstein tekniği, Drenaj
|
Use of Aspirative Drain After Lichtenstein Repair for Inguinal Hernia
To evaluate the outcome of using aspirative drains after repair of inguinal hernia with the Lichtenstein technique.
Between September 2004 and February 2005, 60 patients underwent repair of inguinal hernia with the Lichtenstein technique. All patients were male and average age was 22.2 (20-27) years. The patients were randomized into two groups: (Group A), 30 patients using suction drains, and (Group B), 30 patients without drains. Two groups were comparable regarding age and body mass index. All operations were done under spinal anesthesia by four general surgeons. Complication rates and return to daily activities were compared between two groups.
The average operation time was 26.5 (15-43) minutes in Group A and 24.3 (13-45) minutes in Group B. Drains were removed after daily amount of drainage has fallen below 25 cc. The average time for removal of drains was 1.8 (1-3) days. Both groups were compared with regard to complication rates (hematoma, seroma, scrotal echymosis and wound infection), return to daily activities and operation time. There was no statistically significant difference between two groups.
Lichtenstein technique is one of the most preferred inguinal hernia repair technique because of its low complication rate. Aspirative drain use in this technique has no effect on reducing hematoma, seroma, scrotal echymosis, wound infection and time of return to normal daily activities. We think a careful dissection and hemostasis are more valuable than aspirative drain use.
Key words: Inguinal hernia, Lichtenstein techniques, Drainage
|
|
|
Amyand Hernisi: Olgu Sunumu 19(4):170-172, 2005
|
Bülent KAYA
SSK Vakıf Gureba Eğitim Hastanesi 3. Cerrahi Servisi, İstanbul
|
|
|
Amyand's Hernia: A Case Report
Detection of appendix in an inguinal hernial sac is known as Amyand's hernia. Uninflamated appendix is found in approximately % 1 of all adult inguinal hernias. Delay in diagnosis is the most important problem in these cases and causes an increase in complication rates. Morbidity and mortality is also high if appendix perforation occurs. The type of surgical treatment will be changed according to inflamatory status of appendix. In this study, we present a patient who was operated due to Amyand's hernia.
Key words: Inguinal hernia, appendicitis, Amyand's hernia
|
|
|
Memenin Dev Fibroadenomu: Olgu Sunumu 19(4):173-175, 2005
|
Serdar ALTINAY*, Erdoğan MEMİŞOĞLU*, Sevdegül MUNGAN**
Prof. Dr. İlhan Özdemir Devlet Hastanesi Kanser Erken Tanı Merkezi Patoloji ve Genel Cerrahi Bölümü*, Giresun, K.T.Ü.Tıp Fakültesi Patoloji ABD**, Trabzon
|
|
|
Giant Fibroadenoma of Breast
Giant fibroadenoma is a rare pathology usually presenting in adolesence characterized by massive and rapid enlargement of mass within breast. We presented a 25 year old girl with a rapidly enlargins mass in her right breast. After total excision microscopic examination of the specimen revealed fibroadenoma including intracanaliculer glands within breast stroma. Cystosancoma phylloides was excluded due to lack of leaf-like structures and atypical stromal cells.
Key words: Giant fibroadenoma, breast, cystosarcoma
|
|
|
Koroner Anjiografinin Nadir Bir Komplikasyonu: Akut Mezenterik İskemi
Olgu Sunumu 19(4):176-177, 2005
|
Cem İBİŞ, Atakan SEZER, İrfan COŞKUN
Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı, Edirne
|
|
|
A Very Rare Complication of Coronary Angiography: Acute Mesenteric Ischemia
We describe a 63-year-old man with acute mesenteric ischemia occurred probably during the coronary angiography, who was misdiagnosed as an acute pancreatitis, and transferred to our institution on 5th day. He underwent emergency surgery with extended resection of small bowel, and right hemicolectomy. He survived, and created moderate symptoms of short bowel syndrome, which was managed successfully with oral elementary diet supplements.
Key words: Acute mesenteric ischemia, coronary angiography
|
|
Biyolojik Olarak Resorbe Olabilen Adhezyon Bariyeri, Rektal Eksizyon Sonrasında Koruyucu
İleostominin Erken Kapatılmasını Kolaylaştırır 19(4):178-184, 2005
[Dis Colon Rectum 2003; 46:1200-1207]
|
Choong-Leong Tang, F.R.C.S. (Edinb.),* Francis Seow-Choen, F.R.C.S. (Edinb.),*
Stephanie Fook-Chong, M.Sc.,† Kong-Weng Eu, F.R.C.S. (Edinb.)*
*Kolorektal Cerrahi Departmanı ve †Biyoistatistik Bölümü, Klinik Araştırma Departmanı, Genel Singapur Hastanesi, Singapur
|
|
|
Bir koloanal ya da aşağı kolorektal anastomozdan sonra anastomoz açılmasına bağlı periton sepsisinin etkisini en aza indirmek için sıklıkla geçici bir loop ileostomi yapılmaktadır. Bu tür bir stoma genellikle 6-12 hafta sonra, intestinal ödem azaldığında ve peristomal adhezyonlar daha az yoğun hale geldiğinde kapatılmaktadır. Bu süre anastomoz iyileşmesinden emin olunması için gereken ve genellikle ameliyattan sonraki ikinci haftada ulaşılan süreden üç-dört kat daha uzundur. Peristomal adhezyonların oluşmasını en aza indirmek için biyolojik olarak resorbe olabilen bir membran kullanımı ile üçüncü haftada, daha erken kapama yapılması hipotetik olarak olasıdır.
Koruyucu ileostomi uygulanan hastalar, Faz I'de, ya ileostomi uzantılarının etrafı bir adhezyon bariyeri membranıyla kaplanacak ve üçüncü haftada kapatılacak; ya da bariyer membranı kullanılmadan altı haftadan uzun süre sonra kapatılacak (kontrol grubu) şekilde randomize edilmişlerdir. Bunu izleyen Faz II'de bariyer membranın etkinliği, üç hafta sonra ileostominin geriye dönüşü için benzer bir şekilde bir kontrol grubu ile karşılaştırılmıştır. Stomal mobilizasyon sırasındaki peristomal adhezyonlar kör yöntemle kaydedilmiştir.
Faz I'de iki grup arasında ortalama adhezyon skorlarında istatistiksel olarak anlamlı hiç bir fark kaydedilmemiştir (7.42'ye karşı 7.28). Ancak, Faz II'de, kapatma sırasındaki peristomal adhezyonlar, adhezyon bariyeri yerleştirilen ve yerleştirilmeyen her iki grup için üçüncü haftada karşılaştırıldığında, toplam ortalama adhezyon skorlarının anlamlı şekilde azaldığı saptanmıştır (5.81'e karşı 7.82, sırasıyla). Adhezyonların yoğun olduğu hasta sayısı da adhezyon bariyer grubunda azalmıştır. İki grup arasında, ileostomi kapatılması sırasında geçen sürede ve yaşanan zorlukta hiç bir anlamlı fark olmamıştır. Adhezyon bariyer grubunda, perioperatif komplikasyon insidansının daha düşük bulunması nedeniyle, bu grupta kapatmanın daha kolay olduğu yönünde bir eğilim kaydedilmiştir.
Defonksiyone loop ileostomi ansı etrafına yerleştirilen bir adhezyon bariyer membranı, peristomal adhezyonu azaltmakta ve erken kapatılmayı üçüncü haftada komplikasyonların azalmasıyla kolaylaştırmaktadır.
Anahtar kelimeler: İleostomi kapatılması, adhezyon, adhezyon bariyeri, rektal kanser
|
Bioresorbable Adhesion Barrier Facilitates Early Closure of the Defunctioning Ileostomy After Rectal Excision
A temporary loop ileostomy is often created to minimize the impact of peritoneal sepsis from an anastomotic dehiscence after a coloanal or low colorectal anastomosis. Such a stoma is usually closed after 6 to 12 weeks when the intestinal edema is reduced and the peristomal adhesions are less dense. This period is three to four times longer than necessary for assurance of anastomotic healing, which is usually achieved by the second week after surgery. With the use of a bioresorbable membrane to minimize the formation of peristomal adhesions, earlier closure is hypothetically possible at three weeks.
Patients undergoing creation of a defunctioning ileostomy were randomized in Phase I either to have an adhesion barrier membrane wrapped around the limbs of the ileostomy, with closure at three weeks, or to the control group, with no barrier membrane and closure after more than six weeks. In the subsequent Phase II, the efficacy of the barrier membrane was compared in a similar manner with a control group at ileostomy reversal after three weeks. Peristomal adhesions at the time of stomal mobilization were scored in a blinded manner.
In Phase I, no statistically significant differences were noted in the mean adhesion scores between the two groups (7.42 vs. 7.28). However, in Phase II, when peristomal adhesions at closure were compared at three weeks for both groups, with and without adhesion barrier placement, there was a significant reduction in the overall mean adhesion scores (5.81 vs. 7.82, respectively). The number of patients with dense adhesions was also reduced in the adhesion barrier group. There was no significant difference in the time taken and the difficulty encountered during ileostomy closure in the two groups. A tendency to easier closure, as evidenced by a lower incidence of perioperative complications, was noted in the adhesion barrier group.
Conclusion: An adhesion barrier membrane placed around the limbs of a defunctioning loop ileostomy reduces peristomal adhesion and facilitates early closure at three weeks with minimal complications.
Key words: Ileostomy closure, adhesion, adhesion barrier, rectal cancer
|
|
|
 |
|
 |
 |
|
 |
|
